kbn4-e1551338541261.jpg

เมื่อข้าพเจ้าไปเป็น “ครูบ้านนอก” ตอนจบ

เมื่อแสงสีราตรีกาลได้เดินทางมาถึงแก่เราเหล่าครูบ้านนอก หลังจากที่เราไปปลูกต้นตองสาด กล้วยป่ากันในป่าต้นน้ำของชุมชน คืนนี้ครูบ้านนอกได้พบปะล้อมวงพูดคุยกับทางลูกบ้าน

kbn2-e1517372109334.jpg

เมื่อข้าพเจ้าไปเป็น “ครูบ้านนอก” 3

ป่าสวยเด่น เห็นแมกไม้... เมี่ยงใบติดตามต้นคนเสาะหา... ดีแสนดีมีคุณธรรมน้อมนำใจ...คนร่มเย็น” , บางส่วนของเพลงประจำโรงเรียน

kbn-e1517367027300.jpg

เมื่อข้าพเจ้าไปเป็น “ครูบ้านนอก”

ณ วันนั้นบทเพลง “Because” ค่อย ๆ ล่องลอยหมุนวนเข้ามาสู่ข้าพเจ้า และนั่นทำให้ข้าพเจ้าได้เปลี่ยนห้องสี่เหลี่ยมทำงานประจำวันไปทำงานเป็นครูอาสาในโรงเรียนที่มีเด็กชั้นประถมฯ

k1.jpg

วันแห่งการเรียนรู้

“การเรียนรู้เป็นสิ่งที่ประเสริฐที่สุดของมนุษย์ เพราะสมองของมนุษย์เป็นโครงสร้างที่วิจิตรที่สุดในจักรวาล สามารถเรียนรู้ให้บรรลุอะไรก็ได้”

P_20161202_091530_PN-e1481697504559.jpg

เรื่องเล่าจากป่ากำ ตอน ๑

ไม่ว่าโลกของเราจะหมุนไปเร็วแค่ไหน ยังคงมีกลุ่มคนที่ต้องใช้ชีวิต วันต่อวัน โดยที่ไม่ต้องการคนที่เก่งที่สุด และต้องหาเงินให้ได้มากที่สุด แค่อยู่ไปตาม "วิถี" ที่เป็นอยู่ก็สุขใจแล้ว ... เด็กๆกลุ่มนี้อาจอยู่ได้โดยความฝันของเขา อยากเป็น ทหาร,ตำรวจ,หมอ,พยาบาล,คุณครู,และเป็นคนดีของพ่อแม่ มันไม่มีอะไรการันครีได้ว่าเด็กคนนี้จะสำเร็จได้อย่างที่ตนเองฝัน.