วันเด็ก1+1สัญจรกับเรื่องราวความสุขที่ถูกเก็บเกี่ยว

          ทุกครั้งที่ออกเดินทางไม่ว่าจะไปที่ไหนหรือไปกับใคร สำหรับตัวฉันแล้วคิดว่าระหว่างทางย่อมมีเรื่องราวให้ได้เรียนรู้และมักจะมีความสุขเล็กๆให้เราได้จดจำอยู่เสมอ ครั้งนี้ก็เช่นกัน

12417840_1540902012903439_3219883313933202613_n

เพื่อนๆนักศึกษาฝึกงานผู้ร่วมเดินทางในครั้งนี้  :)

          แสงแดดอ่อนๆยามเช้ากับลมหนาวและสายหมอกที่ปกคลุมทั่วพื้นที่ของมูลนิธิกระจกเงา        เหล่าซานต้าและแซนตี้เตรียมตัวออกเดินทางไปมอบความสุข  เสียงหัวเราะให้กับเด็กน้อยในพื้นที่ห่างไกล  เป็นการเดินทางอีกครั้งของเหล่านักศึกษาฝึกงานและพี่เจ้าหน้าที่

12625803_953353041408638_988112932_n

ของขวัญและรอยยิ้มที่พร้อมจะไปมอบให้แก่เด็กๆเต็มรถกระบะ..

          การเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่น  แต่ความรู้สึกเหล่านี้อาจจะไม่ใช่สำหรับคนที่เมารถเช่นฉันและนุช  เราแบ่งกันเป็นสองทีมกับของขวัญและรอยยิ้มที่พร้อมจะไปมอบให้เต็มรถกระบะ  เราเดินทางกันมาเรื่อยๆประมาณ  3 ชั่วโมง  และแล้วก็มาถึงที่แรกนั่นก็คือ โรงเรียนห้วยศาลา  เริ่มจากการให้เด็กยืนเป็นวงกลมแล้วชวนกันสันทนาการ  เล่นเกมส์  และให้เด็กๆเลือกของขวัญที่ตัวเองอยากได้  หลังจากเสร็จกิจกรรมมีโอกาสได้นั่งคุยกับคุณครูเพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้เกี่ยวกับเด็กที่นี่  เรื่องราวของเด็กน้อยคนหนึ่งที่ชื่อสิงห์  เนื่องจากพ่อและแม่ของเขาแยกทางกัน  ตอนนี้อาศัยอยู่กับย่าแล้วโดนย่าขังไว้ในห้องไม่ให้ออกไปไหน  ไม่ให้พบเจอหรือพูดคุยกับใคร  คุณครูไปเจอตอนเกิดเรื่องที่ไปเอาสิงห์มาเลี้ยง  เหตุการณ์นี้ทำให้เด็กกลายเป็นคนไม่กล้าแสดงออกและค่อยข้างจะหวาดระแวง  คุณครูเล่าว่าเขาเป็นเด็กที่ถ้าโดนกระทบความรู้สึกไม่ว่าจะเล็กๆน้อยๆก็จะน้อยใจและไม่มีให้ง้อได้นอกจากคุณครู  เมื่อได้ฟังเรื่องราวของสิงห์เด็กน้อยคนนี้ฉันรู้สึกสงสาร      แต่คงทำได้เพียงแค่บอกให้คุณครูช่วยดูแลสิงห์เป็นพิเศษ..

12606734_953351848075424_2118528405_n

พี่สายลมชวนเด็กๆยืนเป็นวงกลมเพื่อเตรียมตัวสันทนาการ..

12584237_953351954742080_1240906316_n        12523899_949893588421250_2436393718895783757_n

                สิงห์  เด็กน้อยน่าสงสารที่ฉันกล่าวถึง..                                 ชานนท์  เด็กชายผู้เรียกร้องจะเอาหุ่นยนต์และรถไถ

          เราร่ำลาคุณครูและเด็กๆที่  โรงเรียนห้วยศาลาและเดินพร้อมออกเดินทางไปยัง โรงเรียนแม่แฮง  ซึ่งเป็นรร. ที่อยู่บนดอย  เรียกได้ว่าเป็นแบบนั้นจริงๆ  การเดินทางเป็นไปอย่างทุลักทุเลเนื่องจากมีหลายโค้งและทางยังคงเป็นดินแดงอยู่  แต่ถือว่าคุ้มเพราะเมื่อฉันได้มองออกไปนอกหน้าต่างก็พบกับความสวยงามที่ธรรมชาติได้สรรสร้างขึ้นมาให้ผู้มาเยี่ยมเยือนอย่างฉันได้อมยิ้มกับสิ่งที่พบเจอระหว่าง

12576317_953353621408580_430738809_n          ระหว่างเดินทางพบความงามที่ธรรมชาติได้สรรสร้าง..

เมื่อมาถึงก็ได้รับการต้อนรับจากคุณครูอัครเดชและภรรยาอย่างดีเยี่ยม  และเป็นที่สนใจจากเหล่าเด็กๆ  ชาวบ้าน  เรามาถึงก็บ่ายแก่ๆแล้วจึงไม่รีรอที่จะช่วยกันเตรียมของไม่ว่าจะเป็นอุปกรณ์การเรียน    ของเล่น  ตุ๊กตา  ฯลฯ ทันใดนั้นเสียงจากพี่สายลมก็ได้นัดชาวบ้านและเด็กๆมารวมตัวกันเพื่อรอไปทำกิจกรรมตรงลานของหมู่บ้าน  โดยมีข้อเสนอกับเด็กๆว่าให้กลับบ้านไปอาบน้ำแต่งชุดลาหู่สวยๆมาแล้วมารับตุ๊กตาตัวใหญ่ไปเลย  สิ้นเสียงนั้นสักพักชาวบ้านและเด็กๆก็กลับบ้านกันไปเตรียมความพร้อม

ถึงเวลาของการเริ่มทำกิจกรรมวันเด็ก 1+1 สัญจร  ก่อนที่จะเริ่มแจกของขวัญก็ต้องมีการ   สันทนาการกันก่อน  เราชวนเด็กๆเล่นเป่ายิ้งฉุบ  ดาราเปลี่ยนช่อง  ฯลฯ  บรรยากาศเป็นไปอย่างสนุกสนาน  ก่อนที่จะเริ่มแจกของขวัญให้กับเด็กทุกคนและรางวัลพิเศษสำหรับคนที่แต่งตัวชุดชนเผ่าลาหู่

ใส่ความเห็น

scroll to top