4. เด็กดอยเที่ยวทะเล

 

ร่วมเปิดโลกกว้างทางการเรียนรู้….

จากเด็กดอยบนภูสูง   สู่ท้องทะเลสีคราม

 

ฉันเข้าไปทำกิจกรรมในโรงเรียนทีไร คงหนีไม่ได้ที่จะต้องร้องเพลง “ โอ้ทะเลแสนงาม ”

…ความหมายเนื้อเพลงมันก็ช่างเหมือนชื่อเพลงเสียจริง ๆ ใครหนอช่างร้องเพลงนี้ เข้าท่าดีแฮะ…บรรยายเห็นภาพเลย ไม่ว่าจะอยู่ที่ราบสูง อยู่ทะเล หรืออยู่บนดอยก็ร้องเพลงนี้ได้ เนื้อหาไม่ยากไม่ง่ายใส่ท่าเต้นได้สนุกมากเมื่อถึงยามเล่นสันทนาการ

วันนี้ก็เช่นกันเราสร้างจินตนาการให้เด็ก ๆ ด้วยเสียงและเนื้อหาของเพลง

“โอ้ทะเลแสนงาม ฟ้าสีครามสดใส      มองเห็นเรือใบ แล่นอยู่ในทะเล

หาดทรายงามเห็นปู ดูซิดูหมู่ปลา          กุ้งหอยนานา อยู่ในท้องทะเล”

 

 

“คุณครูค่ะ…ทะเลที่ฉันวาดเหมือนกับ ทะเลจริงๆ ไหมค่ะ”เจอเข้าแล้วไง…คำถามเด็ด

 

แม้คุณครูจะตอบอย่างไรก็ตาม…แต่…คำตอบที่ดีที่สุด คือ การที่เด็ก ๆ ได้ไปสัมผัสและได้เห็นด้วยตาของตัวเอง

แล้วเราจะทำอย่างไร จะสร้างประสบการณ์ที่ดีให้เด็กได้อย่างไร ถ้าเขายังเห็นทะเลแค่ในภาพและในจินตนาการ…นี่ไง ช่องว่างในการเรียนรู้ระหว่างเด็กมีโอกาส-ด้อยโอกาส”…..

 

“แว๊บ…วาบ…แว๊บ…วาบ”…..เมื่อเป็นเช่นนั้นมันเสมือนเป็นการ จุดประกายให้คณะครูโรงเรียนบ้านป่าก๊อ  อ. แม่อาย   จ. เชียงใหม่  ร่วมกันริเริ่มโครงการเพื่อพาเด็กนักเรียนไปทัศนศึกษาขึ้น

การเดินทางครั้งนี้…มันจะเป็นประตูที่เปิดสู่โลกกว้าง สร้างประสบการณ์ให้พวกเขา เด็ก ๆ นักเรียนชนเผ่า ผู้ซึ่งขาดแคลนยากจนแร้นแค้นเสียเป็นส่วนใหญ่

การเดินทางครั้งนี้…อาจเป็นการเดินทางไกลที่สุดในชีวิตพวกเขาก็ได้…ก็แหม… ระยะทางร่วม 800 กว่ากิโล กว่าจะถึงทะเล มันไกลจริง ๆ…เดินดอยสักกี่ลูกกว่าจะถึง 800 กิโล
                  โอ จ๊อร์จ…มีคำถามที่เด็กบางคนตั้งขึ้นเพื่อถามครูผู้สอน…ครูจะตอบได้ อย่างไรในเมื่อครู (บางท่าน) ก็ยังไม่เคยเห็นทะเลเลยในชีวิตนี้

“ครูครับ ครูจะพาพวกผมไปเที่ยวทะเลจริงหรือครับ ครูไม่หลอกพวกผมเล่นนะครับ”…“จริงหรือครับ จริงหรือค่ะครู”…และอีกหลากหลายคำถาม หากครูตอบได้แต่เพียงว่า

“ครูจะพาพวกเธอไปทุกคน…แต่…รอให้มีงบประมาณก่อน”…

ก็แล้วเมื่อไร…จะเป็นเมื่อไร…จึงจะมีคำตอบ… เมื่อไร…เมื่อไร…เมื่อไร…เมื่อไร………………………

หลากหลายคำถามหลากหลายความคิดของเด็ก ๆ ที่หลั่งไหล…ไม่มีการปิดกั้น…ครูตอบได้บ้างไม่ได้บ้าง…ตามประสาครูดีแห่งบ้านนอกคอกดอย
วันนี้..วันที่ทางโรงเรียนป่าก๊อ อ. แม่อาย จ. เชียงใหม่   โรงเรียนนานาชาติ… นานาชาติจริง ๆ นะ…เพราะ…มากไปด้วยนักเรียนจากนานาชนเผ่า…ทั้งอาข่า ปกากญอ ลาหู่ ไทยใหญ่   ยังไม่เหมารวมถึงนักเรียนที่เป็นเชื้อชาติพม่าพลัดถิ่นด้วยนะเนี้ย     ได้เข้ามาปรึกษาหารือเพื่อขอความช่วยเหลือจากโครงการครูบ้านนอก มูลนิธิกระจกเงา จังหวัดเชียงราย ให้ออกแรงเกื้อกูลเป็นสื่อกลางประชาสัมพันธ์ ให้ผู้ใหญ่ใจดี จากทุกพื้นที่ของประเทศได้รับรู้ และได้ช่วยสานฝันของพวกเขา…ร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการสานฝันครูและเด็ก ๆ ให้เป็นจริง

โรงเรียนบ้านป่าก๊อ อ. แม่อาย จ. เชียงใหม่ จะพาเด็ก ๆ มัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 50 คน และคณะครูอีกจำนวนหนึ่ง     ใช้ระยะเวลา 2 คืน 3 วัน ไปเรียนรู้ยังสถานที่ต่าง ๆ เช่น

  • ทะเลสาบบางแสน
  • สวนสัตว์เปิดเขาเขียว
  • พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำชลบุรี
  • ฐานทัพเรือสัตว์หีบ
  • วัดญาณสังวราราม เยี่ยมชมวิหารเซียน
  • ชมศูนย์อนุรักษ์เต่าทะเล

 

ใส่ความเห็น

scroll to top